Avengers: Infinity War (2018) — อเวนเจอร์ส: มหาสงครามล้างจักรวาล


ปัญหาของหนังที่มีเส้นเรื่องเยอะเกินไปคือ พอตัดไปเส้นเรื่องใหม่ เราก็แทบจะลืมเส้นเรื่องเดิม แล้วพอตัดกลับมาเส้นเรื่องเดิม เราก็จะเกิดฟิลลิ่งแบบ เอ๊ะ ก่อนหน้านั้นมันเกิดอะไรขึ้นนะ แล้วบางเส้นเรื่องก็ดูไปหาวไป เช่นตอนธานอสไปหา Soul Stone ที่ Vormir ปูเรื่องยาวจนน่าเบื่อ มีเซอร์ไพรส์เจอเรดสกัลก็รู้สึกแบบ แค่นี้เองหรอ ก็ได้ เส้นเรื่องที่สนุกก็มี คือฝั่งการ์เดี้ยน+ธอร์ คือลงตัวมาก รับส่งมุกเก่ง ฝั่งหมอแปลก+ไอร่อนแมน+สไปดี้เด่นที่ฉากต่อสู้ แต่เกลียดที่เขียนบทให้สตาร์หลอดดูโง่ ทั้งๆ ที่จริงก็เมคเซ้นนะว่าทำไมสตาร์หลอดต้องโกรธธานอสขนาดนั้น ก็ธานอสฆ่าเมียเขาจะให้ทำไงได้ แล้วแบบก็โดนคนทั้งโลกเกลียดไปแล้ว อีไฟกี้อีรุสโซ่มึง ฝั่งกัปตันที่วากานด้าคือพยายามเล่นใหญ่ เพื่อกลบความน้อยของพล็อต บทไม่ค่อยเมคเซ้นในหลายจุด คือทำไมคนนั้นไม่ทำแบบนั้น ทำไมคนนี้ไม่ทำแบบนี้ แต่ถ้าจะให้แถตอบก็ง่ายมากๆ ว่า ถ้าทำตั้งแต่แรกหนังจะจบภายใน 5 นาที เลยต้องเอาพล็อตโง่ๆ เข้ามาช่วยดึงหนังให้มันยาวขึ้น โดยรวมคือ อืม โอเค แล้วไงต่อ คนที่ตายเราก็ไม่อิน เพราะมีประกาศภาคต่อทั้งนั้น ก็รู้ว่ายังไงก็ต้องกลับมาได้ เลยไม่ได้ตื่นเต้นอยากดูภาคต่อขนาดนั้น ยกเว้นหนังกัปตันมาร์เวล อยากดูมากๆ เพราะรักบรี ลาร์สัน (ไขว้นิ้ว) ข้อดีก็ตามที่เพจอื่นรีวิวไปหมดแล้ว พวกท่านก็คงไปดูไปสัมผัสกันมาหมดแล้ว ข้อแย่ ไม่น่าเรียกว่าข้อแย่ เรียกเป็น ข้อเล็กๆ น้อยๆ อ่ะก็พอมี หนังสปอยล์ได้ในประโยคเดียวง่ายๆ แต่ถามว่าอยากดูอีกรอบมั้ย คงไม่อยากเท่าไหร่ล่ะ หนังนานเกิน

Advertisements

การแสดงความเห็นถูกปิด

Create a website or blog at WordPress.com

Up ↑

%d bloggers like this: